Home > Nieuws > Interviews > Isolde: ‘Een andere overstap dan anders’

Isolde: ‘Een andere overstap dan anders’.

19 mei 2022 Interview

Inmiddels heeft de zoon (12) van Isolde Brasz het naar zijn zin op een school voor 10-14-onderwijs. De weg ernaar toe ging alleen niet vanzelf. Sterker nog, het was een behoorlijk heftige periode. Na een voorval op de basisschool was hij enige tijd thuiszitter en werd zijn moeder geconfronteerd met een Veilig Thuis-melding.

Lees alles over De Staat van de Ouder 2022 op onze themapagina

‘Het gaat je niet in de koude kleren zitten. Je houdt er echt een trauma aan over,’ zegt Isolde. Na een incident werd haar 6-jarige zoon geschorst op de basisschool. Ze maakte er bezwaar tegen en hij kwam thuis te zitten. Vervolgens deed de basisschool een VT-melding. ‘Dat heeft ons de afgelopen jaren de hele tijd achtervolgd. Gelukkig ben ik uiteindelijk in het gelijk gesteld dat er geen sprake was van ernstige bedreiging van de ontwikkeling van mijn kind.’ Isolde zegt dat ze vaak moedeloos was. ‘Je komt onder een vergrootglas te liggen en zo krijg je het idee dat als ze het willen ze altijd wat kunnen vinden.’

Druk

Uit haar situatie valt volgens Isolde zeker een les te trekken. ‘Geef minder snel een VT-melding af als een kind thuiszit, want dat legt zóveel druk op een gezin. Met dat beleid maak je ouders kapot. Ik kan me voorstellen dat er andere factoren meespelen, maar dat kan ook echt anders. Bij ons had ik al een orthopedagoog-generalist en kinderpsychiater betrokken. Dan denk ik: ga eerst na of de situatie met extra hulp is op te lossen.’

Mijn zoon was er slecht aan toe. Hij was bang en lag hele dagen onder zijn bed of bank. Als ik dan met hem aan de slag ging had hij een korte aandachtsboog.

Aandachtsboog

De periode dat haar zoon thuisonderwijs kreeg was niet gemakkelijk. ‘Mijn zoon was er slecht aan toe. Hij was bang en lag hele dagen onder zijn bed of bank. Als ik dan met hem aan de slag ging had hij een korte aandachtsboog. Het liep zo hoog op dat thuisonderwijs ten koste ging van de band met mijn zoon.’ Gelukkig kreeg ze begeleiding. ‘Er was hulpverlening van een orthopedagoog. Verder heb ik veel steun gehad van het Advies Centrum Thuiszitters. Ook wat betreft het regelen van praktische hulp en kostenkwesties.’

Vertrouwen

Met resultaat, want haar zoon kon na 2 jaar weer naar school. ‘Er was een plek op een school voor speciaal onderwijs in Purmerend. Daar had ik goede berichten over gehoord. Hij kwam met schaduwbegeleiding in de klas.’ Dat betekent dat de begeleider, als een schaduw, het kind in de klas ondersteunt. ‘Het ging ontzettend goed, want hij kan goed leren. De schaduwbegeleiding werd afgebouwd. Zo is zijn vertrouwen weer herwonnen.’

10-14-onderwijs

Toch moest er op termijn iets veranderen. De leerlingen in de groep hadden meer begeleiding nodig dan hij. ‘Plotseling kwam die nieuwe school voorbij: 10-14-onderwijs. En ik dacht: dat kan wel wat zijn. Ik heb hem aangemeld en hij mocht meteen komen.’ De school geeft onderwijs van groep 6 van de basisschool tot en met einde brugklasperiode op de middelbare school. ‘Er is een duidelijke planning. Ze starten in de ochtend met coachinggesprekken. Daarna volgen ze verschillende vakken en kunnen ze in de middag zelfstandig werken. Het verschil met een gewone middelbare school is dat ze projectmatiger werken. Ze kunnen dingen met de groep uitwerken, presenteren of op onderzoek uitgaan.’

Als hij naar een reguliere middelbare school was gegaan, dan had hij twee keer achter elkaar moeten overstappen. Van speciaal basisonderwijs naar regulier basisonderwijs en een jaar later naar het voortgezet onderwijs.  Dat was erg lastig geweest. Nu is er tijd en continuïteit en dat maakt deze overstap in alle opzichten anders dan anders.

Uitdaging

Dit onderwijs werkt goed voor haar zoon. ‘Er zit veel uitdaging voor hem in en dat heeft hij nodig. Hij oefent niet alle dagen steeds dezelfde sommetjes, daar had hij zo’n hekel aan. Het is heel fijn, die afwisseling, want dat had hij niet eerder zo.’ Het optimisme is terecht, want de resultaten blijven niet achter. ‘Volgens de Cito-toetsen kwam hij op havo/vwo-niveau uit en daarmee was hij de beste van de groep. Hartstikke fijn natuurlijk.’ Ze merkt ook dat haar zoon er anders in staat. ‘Hij komt echt thuis met verhalen en dat had hij eerst helemaal niet. Dat hij over stof nadenkt en met vragen komt. Eerst vertelde hij amper wat over school. Hij is nu veel enthousiaster.’

Oudercontact

Het contact met de school is goed. ‘Eens in de zoveel tijd is er een afsluiting van een project en dan worden ouders uitgenodigd voor een uitgebreide middag waarin je presentaties van leerlingen kan meemaken. Dat is echt heel erg leuk en wordt goed bezocht. Daarnaast zijn individuele gesprekken over de voortgang. Daar nemen ze de tijd voor: in principe een kwartier, maar dat wordt al gauw een half uur.’

Hierna

Het gaat nu uitstekend met haar zoon, al zijn er zeker dingen waar hij nog aan kan werken. ‘Hij vindt het nog wel lastig om dingen te verwoorden. Hij snapt heel veel, maar om dat dan zelf op te schrijven vindt hij dan wel wat lastiger. Gelukkig doet hij het heel goed en kan hij nog twee jaar blijven.’ Hij heeft dus nog even om erover na te denken wat hij hierna gaat doen. ‘Waarschijnlijk stapt hij over op havo/vwo-niveau, maar er is nog tijd nodig om zich te oriënteren.’ Zo bezien is het een groot voordeel dat hij geen overhaaste beslissingen hoeft te nemen. ‘Als hij naar een reguliere middelbare school was gegaan, dan had hij twee keer achter elkaar moeten overstappen. Van speciaal basisonderwijs naar regulier basisonderwijs en een jaar later naar het voortgezet onderwijs.  Dat was erg lastig geweest. Nu is er tijd en continuïteit en dat maakt deze overstap in alle opzichten anders dan anders.’

De zoon van Isolde Brasz.

Neem contact met ons op

We helpen u graag met al uw vragen.