Joli: Zorg voor duidelijke uitzonderingen bij het mobieltjesverbod.

Joli: Zorg voor duidelijke uitzonderingen bij het mobieltjesverbod.

Sinds 1 januari 2024 geldt op veel scholen een mobieltjesverbod in de klas. Ouders steunen dit massaal: 87% vindt het een goed idee. Maar wat betekent het verbod voor kinderen die een telefoon of tablet nodig hebben als hulpmiddel?
We spreken erover met Joli Luijckx, directeur van Oudervereniging Balans.

Meer rust en minder afleiding

Volgens Joli horen ze bij Balans veel positieve reacties op het verbod. “Leerlingen praten weer meer met elkaar. Dat helpt de sfeer in de klas. Ook zien we dat er minder wordt gepest als telefoons weg zijn.” Toch ziet Balans ook knelpunten.

“Sommige kinderen hebben hun telefoon echt nodig”

Er is een groep leerlingen die een telefoon, tablet of andere device niet gebruikt voor social media, maar als hulpmiddel. Denk aan:

• kinderen die hun schoolboeken laten voorlezen;
• kinderen die digitale planningshulp nodig hebben;
• leerlingen met motorische problemen voor wie een papieren agenda lastig is.

Voor deze kinderen is een telefoon geen afleiding, maar juist een manier om mee te kunnen doen. Joli legt uit: “We horen nu dat scholen soms zeggen: ‘het mag gewoon niet.’ Daardoor komen kinderen met een ondersteuningsvraag in de knel.”

Noodzakelijke uitzonderingen

Volgens Joli is dit onderdeel van de discussie nog te weinig bekend. Scholen mogen namelijk gewoon een uitzondering maken voor leerlingen die een hulpmiddel nodig hebben. Dat staat nog niet in de wet, maar het is wel de bedoeling van het beleid.

“Het kan nooit de bedoeling zijn dat een regel ervoor zorgt dat kinderen slechter kunnen deelnemen aan het onderwijs,” zegt Joli. Maar in de praktijk blijkt het lastig: niet alle scholen weten dat uitzonderingen zijn toegestaan, of hoe ze die moeten organiseren.

Het belang van het goede gesprek

Een hulpmiddel gebruiken kan gevoelig zijn. Niemand wil ‘de uitzondering’ zijn.
Daarom vindt Joli goede communicatie op school heel belangrijk:

• leg duidelijk uit waarom een leerling een hulpmiddel gebruikt;
• bespreek dit in de klas zodat er begrip ontstaat;
• leg het vast in het schoolbeleid, zodat het voor iedereen helder is.

Wat als de telefoon in de kluis moet?

Steeds meer scholen kiezen voor een ‘thuis of in de kluis’-beleid. Ook 3 op de 4 ouders ziet dit als een goed idee. Net als de politiek. Maar voor kinderen met een ondersteuningsvraag kan dit problemen geven, vertelt Joli. “Als de telefoon in de kluis ligt, is hij te ver weg. Even snel een boek laten voorlezen lukt dan niet. Dat maakt het leren juist moeilijker.”

Alternatieven, zoals software op een laptop, zijn er ook. Maar deze werken minder praktisch. Een laptop opstarten kost tijd, apps zijn vaak eenvoudiger en sneller op een telefoon en de rest van de klas kan doorwerken terwijl de leerling nog moet beginnen.

Een oproep aan scholen

Volgens Joli is het belangrijk dat scholen:

1. ruimte in het beleid maken voor noodzakelijke uitzonderingen;
2. duidelijk communiceren over wanneer en waarom dit kan;
3. oog houden voor inclusie: leerlingen moeten gelijkwaardig kunnen meedoen.

“Digitale hulpmiddelen kunnen voor sommige kinderen een wereld van verschil maken. Het zou zonde zijn als we dat moeilijker maken door het beleid te streng uit te voeren.” Joli vindt ook: “Regels zijn goed, maar kijk altijd naar wat een kind nodig heeft om mee te kunnen doen. Zorg voor duidelijk beleid én voor het goede gesprek. Dan werkt het verbod voor iedereen.”